Okur -Yazar Olmayan
Ziraat Mühendisi


Çöplü'lü Şıhali, Akdere'nin güzel kızı Döne'yi; “Ben Ziraat Mühendisiyim” diyerek kandırıp evlenir. Bu ilginç olayı komikliği dolayısı ile kitabıma almış bulunuyorum.
Yıl 1948. Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesine bağlı Tapkıran köyünün Çöplü mezrasından Şıhali Mortaş evlenme çağına gelmiştir. Kız aramaktadır. Kendisi boy bos o biçim. Âdeta bir erkek güzeli. (Çöplü Armutalan adı ile müstakil köy oldu)
Sivas'ın Gürün ilçesine bağlı Akdere köyünde oturan eniştesi Emin Erdem; “Komşusu Toptaş ailesinde Döne adında güzel bir kız var, ancak onun gönlünü çalmak sana ait” diye bir mektup yazar kayınbiraderi Şıhali Mortaş'a.
Mektubu alan Şıhali Mortaş ; “Bu iş tamam” der. Gelir Elbistan'a. Bir iskarpin, kolalı bir gömlek, bir kravat, bir kat elbise, bir fötr şapka, bir renkli güneş gözlüğü, iyisinden körüklü bir çanta alır. Okur yazar olup olmadığını imtihan edecek değiller ya…Varır Akdere köyüne. Döne kız köy yakınında dana gütmektedir, (otlatmaktadır). Döne kıza yaklaşır. Adını ve ailesini sorar. Kız denildiği kadar güzel. Gönül kaptırır. Bu yaklaşımdan kızın rahatsız olmadığını anlar ve; “ Bu fırsatı değerlendirmeliyim” der. “Şu dere, şu tepe ve şu yolun adı nedir, biliyor musun?” Diye sorar. Döne, “Bu arazi hudutlarını niçin soruyorsun? Sen necisin? Kimsin? Nerede, ne iş yaparsın?” Sorularını yöneltir. Cevap;
“Ben ziraat mühendisiyim. Bu köyde arazileri kontrol etmeye geldim. Bu bilgileri edinmem lâzım” Cevabını verir. Bu kısa konuşmayı sıcak ilişki kabul edip; “Adını sorar. “Döne” cevabını alınca daha da cesaretlenip; “Evlenme teklif etsem kabul eder misin?” der. Döne tereddüt etmeden; “Düğürcü gönder, Annem-Babam verirse gelirim” cevabını verir. Şıhali eniştesinin yanına gider. Ablası ve eniştesiyle uzun uzun görüşüp meşveret yapıp hemen düğürcü giderler. Olumlu cevap alırlar. Bir Ziraat Mühendisi(!) bir köylü kızına talip olmuş, bu isabetli ve bir şans. Olur mu? Olur. Söz kesilir. Yöremizde çok rastlanan: “Al bunda, ver bunda” âdeti sergilenir. Bir hafta içinde, Döne Çöplüye gelin gelir.
Birkaç gün sonra anlar ki Şıhali Mortaş değil ziraat mühendisi, okur yazarlığı bile yok. Amma velâkin çok yakışıklı, pehlivan yapılı, cıva gibi bir delikanlı. “Yazı kader ve kısmetim bu imiş” deyip; “Yuvayı dişi kuş yapar” felsefesinden yola çıkar. Mutlu bir yuva kurar. Yıl yılları kovalar. Beş kız çocuk dünyaya getirir. Ne var ki 20 yıl sonra bir hiç yüzünden kavgalaşıp boşanırlar. Döne hanım babası evine döner. Şıhali de yeniden evlenir. İki kız bir erkek çocuk da bu evlilikten kazanır. Halen Çöplü'nün temiz havasını teneffüs etmekte ve de 7 torun dedesi olan 72 yaşındaki Şıhali Mortaş ne var ki nefes darlığından şikâyetçi. Sosyal güvencesi de olmadığı için üzgün. Böylece üzüntülü ve sağlık problemli bir hayat geçirmektedir. 1 Haziran 2002
Kaynak:Günaltı Köyünden (Kistik) Molla Şahan ve daha sonra da olayı doğrulamak için bizzat kendisinden dinledim.